BLAAK 16 · ROTTERDAM

De Stem van Blaak 16

Audio Poem.
Neem een moment
en luister naar
Woord in Steen.

0:00 0:00

(Luister met oortjes of hoofdtelefoon)

Je bent op de plek waar de zeer oude zingt.

De plek waar blinkend water aarde werd…

Een grens waar ooit de stad ophield
en waar weerloze waarde
met licht de lucht in gaat.
Precies op de plek waar jij nu staat.

Waar de Blaak ooit
weerloos water was,
werd ze gedempt met puin en as
van een verwoeste stad.
Aarde en taal, woord en steen
bouwden samen wat er niet was voorheen.

Een sluis tussen werelden,
een brug over water, 
een landingsplaats,
een plek die leeft en leven laat.
Zoals de huid van een mens al voelt
wat het verstand nog niet kent.

Kippenvel door één klank, 
één zin, één blik. 
Een stem die vraagt: “Mag ik hier zitten?”
“Ja, natuurlijk. Graag”

Het begin van een gesprek.
Dat is de plek
waar we aarden 
en onze wortels naar beneden graven.

De zoektocht naar dat ene moment
is de zoektocht van ieder mens.
Ze vormt de kern van ons verhaal.
Want het is dan en daar
waar we ons het meest levend voelen,
maar pas achteraf herkennen.

“Toen was ik mezelf” hoor ik je zeggen.
Maar op het moment zelf waren we onszelf
als het ware vergeten.
Opgegaan in het moment waar je werkelijk
op je plek bent.

Aarde en taal, woord en steen
bouwen samen wat er niet was voorheen.
Aarde en taal, woord en steen
bouwen samen wat er niet was. 

“Alles van aarde is weerloos
en wordt van aanraakbaarheid rijk“.
Wat raakt een mens meer dan huid:
verbondenheid, een geluid.

Ogen vertellen het luidst,
maar als je luistert dan fluistert
de zeer oude. Hij zingt.

Het was al één
voordat je het zag en begreep.
In stilte wachtend in het hart
als woord in steen.

Het was al één
als woord in steen.

Woord, muziek en stem: Erwin Steijlen